BERGweek 2011: Nieuwe reisbegeleiders naar de top
“Als je met een groep de bergen in gaat, ontstaan er vanzelf casussen!” Die mededeling deden de docenten tijdens de preünie van de BERGweek 2011. En niets bleek minder waar: “Kunnen we veilig over die stepping-stones, of toch met crocs door de beek?” en “Het drinkwater is op; hier zou toch een waterpunt moeten zijn?”. Tegen deze en meer situaties liepen we letterlijk en figuurlijk aan tijdens de BERGweek.
De BERGweek is een hooggebergte cursusweek voor reisbegeleiders van Spring Reizen (25 – 40 jaar). Ieder jaar trekken enkele zeer ervaren reisbegeleiders (de docenten) erop uit met een groep minder ervaren reisbegeleiders (de deelnemers) om kennis over te dragen. ‘Al doende leert men’, de BERGweek is dan ook zelf een wandelvakantie volgens het Nivon-principe: voor en door, met zijn allen de reis maken.
Eind juni trokken we met zeven deelnemers en drie docenten de bergen in ten westen van Turijn. In het prachtige nationale park Orsiera Roccavré liepen we een zevendaagse 4/5-sterren kampeertrektocht. Iedere dag waren twee andere deelnemers de reisbegeleiders van de dag. Zij bepaalden de route, letten op de veiligheid en moesten omgaan met allerhande situaties, waaronder de beruchte casussen. ’s Avonds wisselden de koppels reisbegeleiders ceremonieel door het overdragen van de Nivon-vlag en EHBO-doos, vaak gepaard met een act.
Af en toe werd het stokje overgedragen aan de docenten voor een lesje in alpiene technieken. Hoe traverseer je een sneeuwveld? Hoe leid je de groep veilig over een puinhelling? Wat kun je allemaal met kaart en kompas? Vele belangrijke onderwerpen werden interactief behandeld. Maar zoals gezegd, het was voor de docenten niet hard nodig om veel casussen te verzinnen!
Daar sta je dan in de dichte mist. Het goed gemarkeerde pad loopt onder het sneeuwveld door, maar we zien de overkant niet. Wat nu? Of de route leidt recht over die onbeschutte kam en de wolken stapelen zich op. Dat kan onweer betekenen. Kunnen we niet beter omkeren, de geplande route duurt nog wel 3 uur! Of: Wonder boven wonder, de hut is open. We kunnen uiteten. Maar hebben we dan voor niets zeven dagen met een maaltijdpakket van drie kilo lopen zeulen? Er wordt gedemonstreerd tegen de TGV op de dag van vertrek. Moeten we eerder terug?
Door al die leermomenten, zouden we bijna vergeten te vermelden wat een topreis het eigenlijk was! Orsiera Roccavré is een geweldig mooi natuurgebied om in te wandelen, zeker een aanrader. De grillige bergen zijn zeer gevarieerd, soms ruig, dan glooiend. Ieder dal lijkt zijn eigen ecosysteem en microklimaat te hebben, waardoor geen wandeldag hetzelfde is. De beklimming van iedere col levert weer verrassingen op. En dan hebben we het niet alleen over de flessen wijn die er verstopt kunnen liggen of de uitdagende fotoreportages die er gemaakt worden. Dat laatste bracht niet het gebied, maar de groep. Het was een enthousiaste groep vol initiatief waarin serieus evalueren naadloos overging in lachen, gieren, brullen. ’s Avonds liefst onder het genot van stiekem meegesmokkelde drank. Het is een unieke ervaring om met een groep reisbegeleiders op stap te gaan. Allemaal probeerden we net iets meer uit de reis te halen door extra inbreng.
Ondanks de in Nederland met zorg samengestelde maaltijdpakketten, hebben we toch nog uitgebreid kunnen genieten van de plaatselijke cuisine. Het keuzemenu bleek helemaal geen keuze te bevatten. We kregen gewoon alle gerechten! En natuurlijk sloten we af met een borreltje Genepy.
Zeven wijs-geworden deelnemers en drie trotse docenten kijken terug op een TOPweek. Toch zullen er twee dingen altijd een mysterie blijven. Wat hadden we nou precies afgesproken over de suiker? En wie heeft eigenlijk de steripen?